Na súa primeira visita ao Centro Galego de Arte Contemporánea, Jürgen Partenheimer non ocultou a proximidade que sentía pola súa limpeza formal e os seus comedidos efectos lumínicos. A partir dun respecto cómplice inicial, dispuxo unha serie de intervencións, aparentemente mínimas, tendientes a marcar unha liña, unha sensación de peso, volume ou lixeireza, a insinuar unha nova dirección, a anular un punto de fuga, a crear unha especie de pegadas que o visitante finalmente identifica coa idea de ruta.
Este catálogo, algo afastado do tradicional reconto de obras expostas, é reflexo do pacientemente proposto por Partenheimer. Partindo da certeza de que cada unha das súas exposicións, mesmo a súa participación en colectivos, preséntase como un diálogo múltiple (co espazo, coas súas posibilidades; co responsable da exposición, coas súas ideas; coas realidades, cos ecos), converteuse nunha sucesión de conversacións, tentando recrear eses sons tan familiares para Partenheimer.
Cada interlocutor aborda temas diferentes, aínda que todos remitan, á fin e ao cabo, ao pensamento teórico e plástico dun artista, cun retrato final de minuciosa coherencia. Recuperáronse algunhas conversacións e outras se fixeron pensando neste proxecto. Nos textos que seguen fálase de arte, arquitectura, estética, música, lectura, viaxes, diálogo entre culturas, investigación, ética. De percorridos, desas preguntas cotiás coas que se define unha vida.