Busca

Gravity & Disgrace Ep. II pon en diálogo obras que non pretenden ilustrar un propósito narrativo concreto, senón máis ben enriquecer o contexto inicial da mostra, facéndoo simultaneamente máis denso e expandido. A concentración destes obxectos no Dobre Espazo do CGAC obriga a unha lectura interdependente máis evidente do normal. Sendo este un designio curatorial consciente, importa aquí entender que da autonomía de cada un destes obxectos xorde un momento subseguinte no cal se cruzan discursos aos que nos poderiamos referir xenericamente como cuestionamentos do real en canto construción identitaria, histórica e social.

Observar, recompilar, indexar, coñecer, recrear. Nunha obra marcada por xestos silenciosos, Fernando Casás (Gondomar, Pontevedra, 1946) mantén unha relación de curiosidade permanente coa natureza. Os vestixios do paso do tempo, os estados e formas entrópicas en permanente mutación, atopadas na profundidade da selva tropical ou na exuberante paisaxe galega, determinan unha traxectoria creativa de máis de corenta anos. Entre Brasil, onde iniciou a súa práctica artística, e a súa Galicia natal, esta exposición antolóxica dá visibilidade a unha obra cunha determinación especulativa e conceptual singular, que tanto se pode materializar en procesos pictóricos ou escultóricos, como en accións efémeras e intervencións específicas, como será o caso das obras inéditas creadas para as salas do CGAC.