Gravity & Disgrace Ep. II pon en diálogo obras que non pretenden ilustrar un propósito narrativo concreto, senón máis ben enriquecer o contexto inicial da mostra, facéndoo simultaneamente máis denso e expandido. A concentración destes obxectos no Dobre Espazo do CGAC obriga a unha lectura interdependente máis evidente do normal. Sendo este un designio curatorial consciente, importa aquí entender que da autonomía de cada un destes obxectos xorde un momento subseguinte no cal se cruzan discursos aos que nos poderiamos referir xenericamente como cuestionamentos do real en canto construción identitaria, histórica e social.