Actividades

Horario: mércores de 19:00 a 20:30 h “Disidentes!”, así cualificaban os membros da Fronte Popular de Xudea os da Fronte Xudaica Popular, e era tamén o berro que lle dirixían ao único membro da Unión Popular de Xudea, sentado unhas bancadas máis abaixo. Esta mítica escena de A vida de Brian (1979) dos Monty Python ilustra graficamente a etimoloxía de dissidere: o acto físico de “sentar á parte”, de “estar separado” e de aí, por…

Repetimos este ciclo de cursos prácticos para docentes que presenta a arte contemporánea como ferramenta de aprendizaxe na aula. O programa está estruturado ao redor de tres eixes de gran presenza na educación formal (as matemáticas, a narración e o coñecemento do contorno natural) e deseñado para explorar os límites entre áreas de coñecemento e convidar os educadores a experimentar e aprender antes de levar as súas propostas á aula.

A partir dalgunhas das obras presentes na exposición We Refugees, o seminario aborda, a través de textos artísticos e teóricos, unha xenealoxía da constitución do espazo moderno e contemporáneo como un lugar residual, onde as persoas disidentes, desprazadas, refuxiadas ou consideradas unha ameaza para a orde político-racial- social son canalizadas, contidas e, en determinadas circunstancias históricas, mesmo aniquiladas.

Intrahistorias da arquitectura é un programa nado con vocación didáctica, un curso apoiado no impulso investigador e científico, con carácter divulgador e crítico.

Os modelos discursivos aplicados á análise da arte van mudando ao mesmo tempo que as propias tendencias, coas achegas de investigadores que formulan novas propostas teóricas e metodolóxicas. Nestas xornadas pretendemos presentar algúns dos enfoques máis innovadores que se están a aplicar ao estudo do fenómeno artístico tanto desde a historia da arte como desde a estética.

A arte do pasado século e a dos nosos días proxectan un desenvolvemento cheo de descontinuidades ateigado de referencias e de linguaxes que se encadean coa tradición artística occidental ou, polo contrario, co seu rexeitamento. A súa interpretación ofrécenos unha variedade de estratexias operativas suxeitas ao hábitat creado polas condicións ambientais de cada momento e á acción particular de cada autor.

Desde que o cinema comezou a contar historias, o centro de atracción de infinidade de películas, independentemente do xénero ao que pertenzan, ocupouno a inevitable historia de amor. O corpo e o rostro das stars convertéronse no centro de atracción da pantalla, en obxectos de admiración para cineastas e espectadores.

O modo de abordar a paisaxe, de representar o territorio ou de mirar aquilo que pensamos, encóntrase condicionado por unha gran trama cultural; e son de múltiple natureza os elementos que interveñen na súa construción física ou imaxinaria.

Este ciclo de cursos prácticos para docentes presenta a arte contemporánea como ferramenta de aprendizaxe na aula. O programa está estruturado ao redor de tres eixes de gran presenza na educación formal (as matemáticas, a narración e o coñecemento do contorno natural) e deseñado para explorar os límites entre áreas de coñecemento e convidar os educadores a experimentar e aprender antes de levar as súas propostas á aula.