Intrahistorias da arquitectura é un programa nado con vocación didáctica, un curso apoiado no impulso investigador e científico, con carácter divulgador e crítico.
Busca
Este proxecto nace coa vocación de xerar, desde a arte contemporánea, un espazo de aprendizaxe, creación e motivación para menores en situación de hospitalización.
A mediados dos anos noventa, un novo Misha Bies Golas (Lalín, Pontevedra, 1977) descobre o CGAC desde unha sorte de pulsión e curiosidade pola institución que acababa de ser fundada en Santiago de Compostela. Trinta anos despois, o artista regresa cun proxecto que condensa máis de dúas décadas de investigación ao redor das vangardas históricas , entendidas como un campo de tensións, desprazamentos e procesos inacabados.
A través do movemento, a improvisación e a creación colectiva, neste laboratorio de danza de oito sesións cuestionaremos como habitamos os lugares cotiáns: edificios públicos, prazas, rúas, muros o
A Consellería de Cultura, Lingua e Xuventude publicou hoxe no Diario Oficial de Galicia a convocatoria pública para a provisión, polo sistema de libre designación, do posto de director/a do Centro
Esta actividade, que está enmarcada na celebración do Día Internacional dos Museos, ten como obxectivo principal achegar a creación contemporánea ao alumnado de educación primaria e espertar a súa curiosidade pola arte do noso tempo.
O CGAC presenta un novo programa de educación artística dirixido a todos os públicos para a integración de persoas con diversidade funcional.
Figura senlleira no contexto cultural galego, Antón Reixa (Vigo, 1957) non se deixa clasificar doadamente. O que mellor o define é a súa relación umbilical coa linguaxe e cos modos de se converter esta en instrumento de creación poética e de comentario sociopolítico, en soporte dunha actividade musical que definiu un territorio único na emerxencia de rupturas no panorama galego e nacional dos anos oitenta, primeiro con Os Resentidos e despois con Nación Reixa ou en aventuras en solitario, e, finalmente, en áncora de traballos multimedia que son o motivo da exposición que agora presenta no CGAC.
“Museos unindo un mundo dividido” é o lema proposto polo ICOM (Consello Internacional de Museos) para celebrar o Día Internacional dos Museos o 18 de maio de 2026. Con este título, o ICOM pretende pór de relevo o potencial dos museos para actuar como pontes fronte ás divisións culturais, sociais e xeopolíticas, fomentando o diálogo, o entendemento, a inclusión e a paz dentro e entre as comunidades de todo o mundo.
Logo dunha longuísima etapa de milenios na que a meditación aparecía como unha técnica accesible só para grandes mentes iniciadas a partir dunha aprendizaxe cunha entrega case absoluta, o desenvolvemento intelectual humano e a apertura ao pensamento abstracto permiten agora acceder aos estados meditativos dun xeito moito máis rápido.
A Real Academia Galega de Belas Artes dedícalle o Día das Artes Galegas 2026 a José Suárez (Allariz, 1902), o fotógrafo galego máis internacional.
Illa ignorada propón unha reflexión sobre a creación artística como exercicio de resistencia e cuestionamento, onde o íntimo, o espazo privado e o propio marco circunstancial operan como un mapeo para abordar o territorio do común.
Jannis Kounellis. Labirinto sen paredes reflicte a infancia do artista no porto do Pireo e o seu vínculo co mar como espazo de intercambio cultural e, ao mesmo tempo, aséntaa. Figura clave da arte povera, a obra de Jannis Kounellis (O Pireo, Grecia, 1936 - Roma, 2017) é unha viaxe no tempo, a odisea dunha insistencia ou o reintegro dunhas ideas que deben ser destiladas cun sentido novo.
Convócase o IX Premio CGAC de investigación e ensaio sobre arte contemporánea para o ano 2026 e establécense as bases reguladoras polas que rexerá a súa concesión (código d
PROGRAMA
TALLER DE PLÁSTICA CREAR CUN CHISME
O presente ciclo reúne un destacado conxunto de artistas, tanto do contexto galego coma da esfera nacional, cuxas prácticas permiten trazar un panorama aberto, crítico e diverso das formas que adopta a performance contemporánea. As pezas seleccionadas comparten unha profunda vontade de explorar o corpo, a voz, a linguaxe, a memoria, e o cotián como espazos de pensamento e experiencia.
A arte do pasado século e a dos nosos días proxectan un desenvolvemento cheo de descontinuidades ateigado de referencias e de linguaxes que se encadean coa tradición artística occidental ou, polo contrario, co seu rexeitamento. A súa interpretación ofrécenos unha variedade de estratexias operativas suxeitas ao hábitat creado polas condicións ambientais de cada momento e á acción particular de cada autor.